O mar é vermelho e em ebulição Sjórinn rauður sýður. Na escuridão do abismo ele espera Í sortanum hann bíður. O amanhecer e uma tempestade mortal Dagrenning og dauðastormur, Nas profundezas vive a Serpente de Midgard Í djúpinu er miðgarðsormur
Caminhe no gramado Gakktu út a gróinn núp, Contemple o Orgulho das Profundezas Gáðu hvað hann mun prýða undirdjúp. Lá, através do mar e da areia, rasteja Jörmungandur Þarna yfir sjó og sand sérðu áfram líða jörmungand. Ouça! Ela é enorme, eu digo:A Serpente de Midgard abrange todas as terras ela que me encontraria, retornará sangrando e desprovida de Mæli ég því mikill er, miðgarðsormur þræðir lönd og sker. coragem Hann sem mig skal hitta vill hörfa þegar blæðir, kjarklítill.
Eu jogo minha rede de pesca pela primeira vez Renni ég færinu fyrsta sinni, E amarro a outra extremidade ao assento do remador.Uma segunda vez eu jogo Festi við þóftu í kænu minni. ela ainda não morde Annað sinn kasta, hann ekki bítur, Intocada, a isca se inclina para a superfície Ósnertri beitunni loks upp skýtur.
A cabeça do poderoso touro Himinhrjóður Hilmar usa como isca para a serpente isto não vai acabar bem! Mortal a isca parece Höfuð nautsins himinhrjóðs hilmar ormi færir, ei til góðs. O sangue da besta está enlouquecendo Banvænn sýnist bitinn þó blóðið gandsins ærir hugarró. A beleza será sua companheira, deve matar a serpente em cada passo do seu caminho Fylgja mun þér fegurð, ef fellir orminn langa, sérhvert skref. O veneno pode comer a sua carne e o seu rosto você pode perder Eiturgusa æta má asjónu og vanga, tapi sá.
Na terceira ela morde Þriðja sinn kasta og þá hann tekur, esmagando o assento e agitando o barco Þóftuna mölvar og bátinn skekur. A linha de pesca Færið skal dregið af fullum krafti, deve agora ser puxada com força embora minha mão não seja párea para as poderosas mandíbulas da serpente Fátækleg hönd móti ormsins kjafti.
A linha corta, rasgando a luva Reipið sker, gatar glófa, Através da luva, cortando a mão Gegnum fer, særir lófa. O gancho rasga a mandíbula da cobra Krókur í kjaftinn rífur, Corta como uma faca Krækjan því sker sem hnífur
Ambos lutam, dois irmãos, exaustos e feridos Áfram þeir berjast báðir, bræður tveir, þreyttir, þjáðir. Em luta, o tempo passa, ligado através da linha e do gancho Takast á, tíminn líður, tengir þá strengur stríður.
A cabeça aparece entre as ondas, mordendo o barco, lutando.Com minha lâmina eu esfaqueio o sangue flui.Com um grito, a besta afunda Höfuðið birtist í hafsins róti, heggur í bátinn og streitist á móti. sob as ondas Blaðinu sting svo að blóð út stekkur, bölvandi skepnan í hafrótið sekkur.
Quando eu me encontrar com Thor lutaremos Þegar hitti þór, þá munum við berjast. Focado e grande, ele se defenderá Staðfastur og stór, standa mun og verjast. Aparentemente eu levei a isca, Ásgarð me traiu Agnið beit víst á, ásgarður mig svíkur. Jörmungandur, sim, até mesmo eu sou aquele que cede Jörmungandur, já, ég er sá sem víkur.
O barco corta as ondas Báru klýfur bátur O contramestre está alegre Og bátsmaður er kátur. Atinge a terra Landið tekur, fleyið festir, E amarra seu barco Þar fljúga yfir nokkrir þrestir. Novamente a Besta rasteja Aftur skepnan skríður Em seu covil ela espera Í skjól og þar hann bíður O tempo clareou, a tempestade se foi Létti til og lægði storminn Quando Hilmar derrotou a Serpente de Midgard Er lagði hilmar miðgarðsorminn.