Você seguiu o cheiro floral e a neblina negra người theo hương hoa mây mù giăng lối
A névoa levou você de mim làn sương khói phôi phai đưa bước ai xa rồi A solidão nas minhas memórias bêbadas me assombra num triste dia chuvoso đơn côi mình ta vấn vương hồi ức trong men say chiều mưa buồn Pare as lágrimas que entristecem meus olhos ngăn giọt lệ ngừng khiến khoé mi sầu bi Na estrada onde nos despedimos e partimos (pétalas caem) đường xưa nơi cố nhân từ giã biệt li (cánh hoa rụng rơi) O frágil destino entre nós procura cegamente pelo nosso reencontro phận duyên mong manh rẽ lối trong mơ ngày tương phùng
Ohhh oh A brisa leva embora consigo o choro tiếng khóc cuốn theo làn gió bay De quem é o barco do outro lado do rio, que esqueceu de levantar o luar caído? thuyền ai qua sông lỡ quên vớt ánh trăng tàn nơi này Sua imagem vazia destrói minha alma? trống vắng bóng ai dần hao gầy
Ehhhh eh Meu coração disposto está gravado com esses amores lòng ta xin nguyện khắc ghi trong tim tình nồng mê say Deixo meus cabelos tocarem meus lábios mặc cho tóc mây vương lên đôi môi cay Sozinho, melancólico, perdido à deriva em meio à vida bâng khuâng mình ta lạc trôi giữa đời Estou perdido em meio ao céu ta lạc trôi giữa trời
Por onde minhas pernas estão vagando? đôi chân lang thang về nơi nao Onde está todo o amor agora? bao yêu thương giờ nơi đâu O verso romântico antigo desaparecem rapidamente câu thơ tình xưa vội phai mờ Em névoa evaporam neste reino de sonhos theo làn sương tan biến trong cõi mơ Chuvisca nas minhas pálpebras mưa bụi vương trên làn mi mắt Pétalas caem tristes no dia da nossa despedida ngày chia lìa hoa rơi buồn hiu hắt A melodia melancólica dos instrumentos aflige minha alma no crepúsculo tiếng đàn ai thêm sầu tương tư lặng mình trong chiều hoàng hôn
Derretendo-me nesses versos tan vào lời ca
Apenas eu sozinho na estrada solitária lối mòn đường vắng một mình ta A luz âmbar da tarde ilumina meus dias passados nắng chiều vàng úa nhuộm ngày qua Por favor, não se afaste xin đừng quay lưng xoá Não retire aqueles seus votos đừng mang câu hẹn ước kia rời xa Onde encontrarei a paz? yên bình nơi nào đây Enterrada sob nuvens? chôn vùi theo làn mây
Ehh, lalalalaa eh, lalalalaa
Você seguiu o cheiro floral e a neblina negra người theo hương hoa mây mù giăng lối A névoa levou você de mim làn sương khói phôi phai đưa bước ai xa rồi A solidão nas minhas memórias bêbadas me assombra num triste dia chuvoso đơn côi mình ta vấn vương hồi ức trong men say chiều mưa buồn Pare as lágrimas que entristecem meus olhos ngăn giọt lệ ngừng khiến khoé mi sầu bi Na estrada onde nos despedimos e partimos (pétalas caem) đường xưa nơi cố nhân từ giã biệt li (cánh hoa rụng rơi) O frágil destino entre nós procura cegamente pelo nosso reencontro phận duyên mong manh rẽ lối trong mơ ngày tương phùng
Ohhh oh A brisa leva embora consigo o choro tiếng khóc cuốn theo làn gió bay De quem é o barco do outro lado do rio, que esqueceu de levantar o luar caído? thuyền ai qua sông lỡ quên vớt ánh trăng tàn nơi này Sua imagem vazia destrói minha alma? trống vắng bóng ai dần hao gầy
Ehhhh eh Meu coração disposto está gravado com esses amores lòng ta xin nguyện khắc ghi trong tim tình nồng mê say Deixo meus cabelos tocarem meus lábios mặc cho tóc mây vương lên đôi môi cay Sozinho, melancólico, perdido à deriva em meio à vida bâng khuâng mình ta lạc trôi giữa đời Estou perdido em meio ao céu ta lạc trôi giữa trời
Estou perdido em lugar nenhum (perdido) ta lạc trôi (lạc trôi) Estou perdido em meio à vida ta lạc trôi giữa đời Estou perdido em meio ao céu lạc trôi giữa trời Yeahh, ahhh Yeah, ah
Estou perdido, onde estou? (Onde, onde?) ta đang lạc nơi nào (nơi nào, nơi nào) Eu estou perdido, onde estou? ta đang lạc nơi nào Apenas eu sozinho na estrada solitária lối mòn đường vắng một mình ta Eu estou perdido, onde estou? ta đang lạc nơi nào A luz âmbar da tarde ilumina meus dias passados nắng chiều vàng úa nhuộm ngày qua Eu estou perdido, onde estou? ta đang lạc nơi nào