Adiskide bat bazen
Orotan bihozbera
Poesiaren hegoek
Sentimenduzko bertsoek
Antzaldatzen zutena

Plazetako kantari
Bakardadez josia
Hitzen lihoa iruten
Bere barnean irauten
Oinazez ikasia ikasia

Nun hago, zer larretan
Urepeleko artzaina
Mendi hegaletan gora
Oroitzapenen den gerora
Ihesetan joan hintzana

Hesia urraturik
Libratu huen kanta
Lotura guztietatik
Gorputzaren mugetatik
Aske sentitu nahirik

Azken hatsa huela
Bertsorik sakonena
Inoiz esan ezin diren
Estalitako hegien
Oihurik bortitzena bortitzena

Nun hago